Autorzy 2015

Słowenia

Miriam Drev_foto Jasenka Bulj_small  Miriam Drev (ur. 1957) – poetka, prozaiczka, tłumaczka, krytyk literacki, publicystka. Studiowała literaturę porównawczą i filologię angielską na Uniwersytecie w Lublanie. Autorka książki dla dzieci Šviga gre lužat (Przemykałka idzie kałużować, 1995), zbiorów poetyckich Časovni kvadrat (Kwadrat czasowy, 2002), Rojstva (Urodzenia, 2007), Vodna črta (Linia wodna, 2008), Sredi kuhinje bi rasla češnja (W środku kuchni rosłaby czereśnia, 2012) oraz powieści V pozlačenem mestu (W pozłoconym mieście, 2012) i Nemir (Niepokój, 2014). Jej wiersze przetłumaczone są na język angielski (publikacja w Voices of Slovene Poetry 3), na język włoski, chorwacki i łotewski (publikacja w czasopiśmie), a poza tym umieszczone są w czeskiej i polskiej antologii. Napisała sześć portretów literackich o zapomnianych słoweńskich artystkach do antologii Pozabljena polovica (Zapomniana połowa, 2007). Pisze także artykuły i teksty krytyczne dla Radia Slovenija, sporadycznie również dla słoweńskiej redakcji Radia Trst i dodatku do gazety Delo Književni listi. Tłumaczy klasyczne i współczesne dzieła autorów angielskich, niemieckich i francuskich, takich jak M. Atwood, V. S. Naipaul, I. McEwan, E. Hemingway, R. Tagore, R. W. Emerson, P. Carey, C. S. Lewis, A. S. Byatt, P. Roth. Jest członkinią Słoweńskiego Stowarzyszenia Pisarzy, PEN i Stowarzyszenia Słoweńskich Tłumaczy Literackich. Wykonuje wolny zawód w dziedzinie kultury.

TJamnik3_foto Krzysztof Puchyra_small  Tatjana Jamnik (ur. 1976) – poetka, pisarka, tłumaczka, redaktorka, nauczycielka języka słoweńskiego jako obcego, redaktor i wydawca literatury pięknej i humanistyki. Autorka tomiku poetyckiego Brez (Bez, 2009). Jej wiersze i opowiadania zostały opublikowane w słoweńskich i zagranicznych pismach literackich oraz przetłumaczone na język angielski, czeski, francuski, chorwacki, japoński, niemiecki, polski, słowacki i serbski. Tłumaczy literaturę polską (A. Wiedemann, S. Lem, M. Witkowski, D. Masłowska, P. Bednarski, J. Franczak, A. Tuszyńska) i czeską (A. Berková, M. Urban, P. Brycz, L. Fuks, R. Denemarková, R. Sikora, E. Bondy, J. Katalpa), przetłumaczyła także monografię naukową A. Będkowskiej-Kopczyk. Laureatka Nagrody dla Najlepszego Młodego Tłumacza (2009). Pomysłodawczyni i główna organizatorka Festiwalu „Złota Łódź”, współorganizatorka Międzynarodowych Warsztatów Translatorskich w Bielsku-Białej oraz prezentacji słoweńskich autorów za granicą. Współzałożycielka (razem z Tają Kramberger i Barbarą Korun) Międzynarodowej Nagrody Literackiej KONS. Prowadzi Stowarzyszenie Kulturalno-Artystyczne im. Policy Dubovej.

Iztok Osojnik_foto Brunon Bielecki_small  Iztok Osojnik (ur. 1951) – pisarz, antropolog, historyk, komparatysta, filozof, poeta, malarz, eseista, tłumacz, alpinista, podróżnik i przewodnik turystyczny. W latach 1997–2004 był dyrektorem Międzynarodowego Festiwalu Literackiego Vilenica, organizowanego przez Stowarzyszenie Pisarzy Słoweńskich. Jest inicjatorem różnego rodzaju projektów kulturalnych, współzałożycielem ruchu anarchistycznego Garbage Art (Kioto) i muzycznego Papa Kinjal BandHidrogizma, założycielem innych ważnych instytucji kultury oraz pomysłodawcą festiwali (Galerija Equrna, Trnovski terceti, Pogovori v Vili Herberstein, Vilenica, Revija v reviji, Zlati čoln i inne). W 1977 roku ukończył studia z zakresu literatury porównawczej na Uniwersytecie w Lublanie. Studia doktoranckie odbył w Osace w Japonii. W 2011 roku uzyskał doktorat z antropologii historycznej na Uniwersytecie Primorskim w Koprze. Do tej pory opublikował 28 autorskich tomików, ostatnio Kosovel in sedem palčkov (Kosovel i siedem krasnoludków, 2015), Poročena na rdeče (Poślubieni w czerwieni, 2012) ***asterisk (***asterysk, 2011); pięć powieści, ostatnio Svinje letijo v nebo (Świnie lecą do nieba, 2012); dwa zbiory esejów i opracowań oraz historyczno-antropologiczną monografię Somrak suverenosti: Tanatalna politika oblasti (Zmierzch suverenności: Tanatalna polityka władzy, 2013). W Polsce ukazał się książkowy wybór jego wierszy Spodnie na niebie (tłum. Marcin Warmuz, Instytut Mikołowski 2012). Prowadzi Międzynarodowe Warsztaty Poetycko-Translatorskie „Złota Łódź”, Letnią Rezydencję Literacką Vermont College w Słowenii i wiele innych międzynarodowych projektów literackich. Jego książki opublikowano w ponad 25 językach. Za swoje dzieła otrzymał liczne nagrody krajowe i zagraniczne: Nagrodę im. Simona Jenka – dla najlepszego poety roku (1997), Nagrodę Veroniki – za najlepszy tomik poetycki roku (1998), Nagrodę im. Otona Župančiča – przyznawaną dla wybitnych twórców kształtujących kulturę słoweńską i dostrzeżonych także za granicą (1992), Międzynarodową Nagrodę Literacką KONS (2011), włoską Nagrodę Friuli-Wenecji Julijskiej za Poezję (2002) oraz chorwacką Nagrodę im. Hanibala Lucicia (2004).

AleksanderPersolja  Aleksander Peršolja (ur. 1944) – poeta, organizator wydarzeń kulturalnych. Pracował jako nauczyciel, najpierw w miejscowości Dornberk, a następnie Dutovlje. Przez kilka lat sprawował funkcję dyrektora Sceny Małej w Primorskim Teatrze Dramatycznym Nova Gorica. Do czasu przejścia na emeryturę był dyrektorem artystycznym w Domu Srečka Kosovela w Sežanie. Znacznie przyczynił się do rozwoju kultury w regionie Kras: między innymi był pomysłodawcą, współzałożycielem i długoletnim współorganizatorem festiwalu Vilenica i programu Młoda Vilenica, międzynarodowych warsztatów gitarowych, międzynarodowej kolonii malarskiej Globine (Głębie), Nagrody im. Karla Štreklja oraz innych programów kulturalnych. Pisze wiersze i scenariusze inscenizacji poezji Srečka Kosovela. Zadebiutował w czasopiśmie Perspektive w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku i od tego czasu jego teksty ukazują się w większości słoweńskich czasopism literackich i licznych wyborach poetyckich. Jego wiersze tłumaczone były na język włoski, serbski, chorwacki, albański, czeski, niemiecki, angielski, hiszpański oraz polski. Wydał następujące tomiki poetyckie: Štirinajst (Czternaście, tomik zbiorowy, 1968), Čez noč (Przez noc, 1971), Nad poljem je mrak (Nad polem jest mrok, 1974), Koraki (Kroki, 1977), Sanjsko mesto (Miasto marzeń, 1988), Bacchus v grmovju (Bacchus w krzakach, 1994), Ob robu svetlobe (Na skraju światła, 2002), Potovanje sonca (Podróż słońca, 2007), Proti robu (Ku krawędzi, 2011) oraz Bilke v krogu (Źdźbła w kręgu, 2014); publikację Kirka (Kirke, 2004) opatrzoną grafikami Klavdija Tutty, a także, wspólnie z Alešem Bergerem, sztukę teatralną Štiri zgodbe za eno življenje (Cztery historie za jedno życie, 2004).

muanis-sinanovic-foto-andrej-hocevar-1_small  Muanis Sinanović (ur. 1989) – poeta i krytyk literacki. Studiuje filozofię i językoznawstwo ogólne na Uniwersytecie w Lublanie. Wydał dwa zbiory poetyckie: Štafeta okoli mestne smreke (Sztafeta dookoła miejskiego świerku, 2011), za który otrzymał nagrodę za najlepszy debiut roku, oraz Pesmi (Wiersze, 2014). Współpracuje z redakcją ds. kultury i humanistyki słoweńskiego Radia Študent, publikuje krytykę tekstów literackich i teoretycznych oraz komentarze społecznie zaangażowane. Jest członkiem rady redakcyjnej czasopisma IDIOT.

Bernarda Jelen  2 FotoNeža Jelen  Bernarda Jelen (ur. 1972) – poetka, opiekun naukowy, profesor słoweńskiego i historii. Pracuje w I gimnazjum w Celju, gdzie prowadzi bibliotekę i sprawuje opiekę naukową nad działalnością literacką uczniów. Pismo literackie „Fedra” w 2015 r. zdobyło nagrodę uznawaną przez JSKD (Publiczny Fundusz dla Działalności Kulturalnych) za najlepsze czasopismo licealne. Praca z młodzieżą i poezją przez cały czas ją inspiruje. Wiersze dla dzieci opublikowała w „Cicido” i „Ciciban”, a wiersze dla dorosłych w czasopismach „Mentor”, „Lirikon”, „Poetikon”, „Apokalipsa”, „Sodobnost”, na portalu wydawnictwa LUD Literatura oraz w Radiu Słowenia. Wiersze czytała w ramach festiwalu Dny Poezji i Wina oraz na uroczystości wręczenia Nagrody Weroniki. (Zdjęcie: Neža Jelen)

A_Jovanovski_foto Mojca Pišek_small  Alenka Jovanovski (ur. 1974) – poetka, eseistka, krytyczka literacka, redaktorka i tłumaczka. W roku 2012 zadebiutowała jako poetka tomikiem wierszy Hlače za Džija (Spodnie dla Dżi). Jako krytyczka i eseistka komentuje współczesną słoweńską poezję, a jako redaktor współpracowała ze Stowarzyszeniem Pisarzy Słoweńskich, redagując serię Litterae Slovenicae. Otrzymała nagrodę im. Stritara przyznawaną przez Stowarzyszenie Pisarzy Słoweńskich dla młodych krytyków oraz nagrodę Vitez(inja) poezije (Rycerz/Rycerka Poezji) za najlepszy wiersz roku 2004. Prócz książkowych wydań przekładów poezji Cesare’a Pavese’a (współautorstwo Gašper Malej) i prozy Itala Calvina jest również autorką monografii z dziedziny literaturoznawstwa Temni gen: estetsko skozi prizmo mističnega izkustva (Ciemny gen: estetyczne przez pryzmat doświadczenia mistycznego, 2001). Jej wiersze w tłumaczeniu Agnieszki Będkowskiej-Kopczyk ukazały się w antologii Portret kobiecy w odwróconej perspektywie: 12 poetek z Czech, Słowenii, Ukrainy (FA-art., 2013).

Gašper-Malej_small  Gašper Malej (ur. 1975) – poeta, tłumacz, redaktor. Absolwent literatury porównawczej i teorii literatury na Uniwersytecie w Lublanie. Autor dwóch tomików poezji: Otok, slutnje, poljub (Wyspa, przeczucia, pocałunek), nominowanego do nagrody za najlepszy debiut literacki (2005), oraz Rezi v zlatem (Cięcia w złotym, 2009), na podstawie którego powstał multimedialny i wielojęzykowy performans BS-LP: Biti svoj lastni prevod (BS-LP: Być swoim własnym tłumaczeniem, 2010). Jego poezja została przetłumaczona na kilka języków obcych i opublikowana w wielu antologiach w Słowenii i poza jej granicami. Uczestniczył w różnych, słoweńskich i zagranicznych, festiwalach literackich, spotkaniach oraz warsztatach poetycko-translatorskich. Tłumaczy literaturę włoską, szczególnie prozę, poezję, eseje oraz teksty teoretyczne najwybitniejszych autorów XX wieku (P. P. Pasolini, A. Tabucchi, D. Buzzati, P. V. Tondelli, N. Milani, C. Pavese, A. Zanzotto, P. Cappello, P. Cavalli, L. Passerini itd.), przełożył również wiele sztuk teatralnych (C. Goldoni, D. Fo, E. Barba itd.). W 2011r. za tłumaczenie powieści Pier’a Paolo Pasoliniego otrzymał nagrodę „Złoty Ptak”. Jest także redaktorem w dziedzinie sztuk scenicznych. W ramach wydawnictw KUD AAC Zrakogled i Društva 2000 zaprojektował edycję wydawniczą „Helia”, w której publikuje głównie prozę autorów z rejonów śródziemnomorskich.

Jure Detela_small  Jure Detela  (1951–1992) – poeta, pisarz i eseista. Studiował historię sztuki na Uniwersytecie w Lublanie. Był wybitnym ekspertem z dziedziny historii sztuki i krytykiem literackim.  W latach 70-tych był aktywnym współuczestnikiem ruchów awangardowych. W 1979 r. wraz z Iztokiem Osojnikiem i Iztokiem Saksidą ogłosił Manifest podrealistyczny. Wydał tomy poetyckie Zemljevidi (Mapy, 1978) i Mah in srebro (Mech i srebro, 1985) oraz powieść Pod strašnimi očmi pontonskih mostov (Pod strasznymi oczami mostów pontonowych, 1988). Był wizjonerem i nieustraszonym bojownikiem o prawo do życia dla wszystkich istot żywych. Żył i tworzył w Lublanie.

  • Jure Detela: Wiersze (wybór z polskiego wydania tomu Mech i srebro, 2014; tłum. Karolina Bucka Kustec)

Srecko Kosovel_small  Srečko Kosovel (1904–1926) – poeta, eseista i publicysta, jeden z najwybitniejszych twórców słoweńskich XX wieku. Studiował slawistykę, romanistykę i filozofię na Uniwersytecie w Lublanie. Swoje utwory publikował w wielu czasopismach i recytował na spotkaniach literackich. Zmarł, mając dwadzieścia dwa lata, na zapalenie opon mózgowych, zanim zdążył wydać swój debiutancki tomik Zlati čoln (Złota łódź). Większość jego twórczości została wydana pośmiertnie; najbardziej nowatorskie (tzw. konsy i całki) ukazały się dopiero w 1967 r. w redakcji Antona Ocvirka. Wiersze Kosovela wpisując się w awangardowe nurty sztuki, takie jak konstruktywizm, dadaizm, futuryzm oraz surrealizm, wywarły duży wpływ na współczesną sztukę słoweńską, a jego postulat, by człowieczeństwu nadać na powrót rangę najwyższej wartości, nie traci na aktualności.

  • Srečko Kosovel: Wiersze (z książki Kalejdoskop: Izbrane pesmi/Wiersze wybrane, tłum. Karolina Bucka Kustec, KUD Police Dubove, Instytut Mikołowski, 2012)

Saša Vegri_small  Saša Vegri (1934–2010), a właściwie Albina Vodopivec, z domu Doberšek, urodziła się w Belgradzie. Skończyła gimnazjum w Celju, po czym uczęszczała do szkoły rzemiosł pięknych. Po zakończeniu edukacji przez krótki czas pracowała jako kreślarka w urzędzie geodezji w Lublanie. W roku 1955 rozpoczęła studia historii sztuki na Uniwersytecie w Lublanie. W latach 1961–1967 wykonywała wolny zawód pisarki, po czym zatrudniła się jako bibliotekarka i do emerytury pracowała w lublańskich bibliotekach. Była członkinią Związku Pisarzy Słoweńskich. Wydała następujące tomiki poetyckie: Mesečni konj (Księżycowy koń, 1958), Naplavljeni plen (Napławiony łup, 1961), Zajtrkujem v urejenem naročju (Śniadam w stabilnych objęciach, 1967), Ofelija in trojni aksel (Ofelia i potrójny aksel, 1977), Konstelacije (Konstelacje, 1980) i Tebi v tišino (Tobie w ciszę, 2001). Publikowała także literaturę dla dzieci: ilustrowaną opowieść Jure Kvak-Kvak (Jurek Kum-Kum, 1975) i zbiory wierszy: Mama pravi, da v očkovi glavi (Mama mówi, że w głowie taty, 1978), To niso pesmi za otroke ali kako se dela otroke (To nie są wiersze dla dzieci, czyli jak się robi dzieci, 1983) oraz Kaj se zgodi, če kdo ne spi (Co się wydarzy, jak ktoś nie śpi, 1991). Oprócz tego publikowała artykuły z dziedziny literatury dla młodzieży i bibliotekarstwa (zwłaszcza w kontekście książek dla młodzieży) oraz tłumaczenia liryki serbskiej, chorwackiej i macedońskiej. Jej wiersze zostały przetłumaczone na 13 języków. Otrzymała jugosłowiańską Nagrodę Młodości (1962), Nagrodę im. Frana Levstika (1979) i Plakietkę im. Primoža Trubara (1987).

Polska

arkadiusz_kremza_small  Arkadiusz Kremza (ur. 1975) – poeta. Autor tomów wierszy: Bloki (1997), Hocki-klocki (2000), Brania (2003), Pukanie ziemi (2006), Wiersze z wody i żelaza (2012) oraz poematu Ludzie wewnętrzni (2009). Laureat Nagrody Otoczaka 2013.

Maciej Melecki_small  Maciej Melecki (ur. 1969) – poeta, redaktor. Autor tomów wierszy: Te sprawy (1995), Niebezpiecznie blisko (1996), Zimni ogrodnicy (1999), Przypadki i odmiany (2001), Bermudzkie historie (2005), Zawsze wszędzie indziej – wybór wierszy 1995–2005 (2008), Przester (2009), Szereg zerwań (2011), Pola toku (2013) oraz arkusza poetyckiego Podgląd zaniku (2014). Laureat Literackiej Nagrody Czterech Kolumn (2010) i Poetyckiej Nagrody Otoczaka przyznawanej za najlepszy tom wierszy w danym roku (2009). Dyrektor Instytutu Mikołowskiego.

Marta Podgornik_small  Marta Podgórnik (ur. 1979) – poetka, krytyk literacki, redaktorka. Autorka tomów wierszy: Próby negocjacji (1996), Paradiso (2000), Długi maj (2004), Opium i Lament (2005), Dwa do jeden (2006), Pięć opakowań (zebrane) (2008), Rezydencja surykatek (2011), Zawsze (2015). Laureatka konkursu im. Bierezina (1996), stypendystka Ministra Kultury, nominowana do „Paszportu Polityki” (2001). Uczestniczka polsko-niemieckich warsztatów translatorskich w Krakowie. Jej wiersze tłumaczono i drukowano na Słowacji, w Czechach, Niemczech, Rosji, Szwecji, Wielkiej Brytanii, USA, we Włoszech i na Ukrainie. Związana z Biurem Literackim, w internetowym serwisie Biura – „Przystani” zamieszcza felietony i odpowiada za dział poetyckich debiutów.

jerzy+suchanek_small  Jerzy Suchanek (ur. 1953) –  poeta, prozaik, krytyk. Wydał zbiory poetyckie Proszę rozejść się do domów (1974), 49 wierszy (1981), Jestem nie tylko słowem (1983), Czytaj szeptem (1991), Bębny (2007), Pusto (2007), Widzimisię (2008), Ku (2009), Jutro przeczytaj jeszcze raz. Wiersze wybrane (2010), Folklor polski (2011), Fe (2012), zbiór przypowieści Ośle ziółka (2008) oraz powieść Płakula (2009). Należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Górnośląskiego Towarzystwa Literackiego. Ustanowił własną, prywatną, literacką „Nagrodę Otoczaka”. W dziedzinie Poezja za rok 2006 nagrodził nią Wojciecha Brzoskę, za rok 2007 – Piotra Cielesza, za rok 2008 – Wojciecha Kassa, za rok 2009 – Macieja Meleckiego, za rok 2010 – Andrzeja Niewiadomskiego, za rok 2011 – Przemysława Owczarka, za rok 2012 – Arkadiusza Kremzę, za rok 2013 – Piotra Gajdę, za rok 2014 – Beatę Patrycję Klary.

aga zc_small  Agnieszka Żuchowska-Arendt (ur. 1983) – pisarka, poetka i tłumaczka. Absolwentka filologii słowiańskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Autorka tomu wierszy Biała masa tabletek (2005) i zbioru opowiadań Znikomat (2009). Jako tłumaczka literatury wydała drukiem ponad 20 przełożonych tytułów z dziedziny poezji i prozy. Zarabia na życie pisząc na zlecenie powieści polityczne i political fiction pod różnymi pseudonimami (dotychczas 14 tytułów).

Czechy

Yvetta Ellerova_small  Yvetta Ellerová (ur. 1961) – poetka, śpiewaczka, piosenkarka, kompozytorka, pedagog i terapeuta emocjonalny. Absolwentka Uniwersytetu Palackiego w Ołomuńcu. Studiowała także śpiew, pedagogikę waldorfską, periodyzację i synchroniczność historii (Bratysława), terapię emocjonalną (EFT). Od czasu zamknięcia (decyzją burmistrza miasta Ostrawy) przedszkola waldorfskiego, które założyła w 1991 r. i prowadziła przez 21 lat, profesjonalnie zajmuje się terapią dla dzieci i dorosłych (arteterapia, psychologia energetyczna, terapia emocjonalna, aromaterapia itp.), wykłada na seminariach z dziedziny psychologii i kreatywności. Pisze scenariusze dla Telewizji Czeskiej, współpracuje także z ostrawskim czasopismem „Protimluv”, z kompozytorem Danielem Skálą (libretta do jego kompozycji zaprezentowane zostały w ramach Festiwalu Ostrawskie Dni Nowej Muzyki), z poetą Petrem Hrušką (komponowanie muzyki do jego poezji, śpiew i wspólne koncerty). Muzykę komponuje również dla innych poetów i do własnej poezji. Teksty specjalistyczne publikowała w tomach naukowych Uniwersytetu Palackiego w Ołomuńcu (np. Dusza przedszkolaka, Bajka o sensie). Wiersze opublikowała w antologiach V trhlinách puklin (W szparach szczelin, 2012) oraz Briketa (Brykiet, 2014). Wybrane wiersze zostały przetłumaczone na język ukraiński.

Petr Hruška_small  Petr Hruška (ur. 1964) – poeta, scenarzysta, historyk literacki, literaturoznawca. Autor tomów poetyckich Obývací nepokoje (Niepokoje dzienne, 1995), Měsíce (Miesiące, 1998), Vždycky se ty dveře zavíraly (Drzwi zawsze się zamykały, 2002), Auta vjíždějí do lodí (Samochody wjeżdżają na prom, 2007) i Darmata (Darmaty, 2012 – Państwowa Nagroda za Literaturę 2013) oraz tomów opowiadań Odstavce (Akapity, 2004) i Jedna věta (Jedno zdanie, 2015). W latach osiemdziesiątych studiował chemię na Uniwersytecie Technicznym w Ostrawie. Dopiero po zmianie reżymu politycznego miał okazję ukończyć studium literatury czeskiej (1990–1994). Pracuje w czeskiej Akademii Nauk, bada literaturę czeską XX wieku, zwłaszcza poezję. Prowadzi również wykłady z tej dziedziny na różnych uniwersytetach w Czechach, m.in. na Uniwersytecie Masaryka w Brnie i Uniwersytecie Ostrawskim. Współpracował przy publikacji licznych tomów literaturoznawczych, napisał monografię na temat czeskiego poety Karla Šiktanca pt. Někde tady (Gdzieś tutaj, 2010). Pisze również kolumny w czasopismach „Respekt” i „Bubínek Revolveru”, eseje, a sporadycznie także sztuki teatralne. Członek rady redakcyjnej czasopisma literackiego „Host”. Jego wiersze ukazały się w formie książek w Niemczech, Polsce, Włoszech i Słowenii.

chrobak_jakub_small  Jakub Chrobák (ur. 1974) – poeta, autor tekstów piosenek, publicysta. Autor tomów poetyckich: Až dopiju, tak zaplatím (Jak dopiję, to zapłacę, 2003), Adresy (2010) i Jak prázdné kolo, po ráfku (Jak pusty rower, po obręczy, 2014). Absolwent bohemistyki na Uniwersytecie Ostrawskim, gdzie obronił także dysertację na temat wczesnej twórczości Bohumila Hrabala. Wykładowca literaturoznawstwa na Uniwersytecie Śląskim w Opawie. Poezję publikuje od połowy lat dziewięćdziesiątych, pisze także recenzję. Publikował w czasopismach „Tvar”, „Literární noviny“, „Host“, „Aluze“.  Współzałożyciel i redaktor czasopisma literackiego „Texty”.

ivan motyl_small  Ivan Motýl (ur. 1967) – poeta, dramaturg, publicysta, redaktor. Autor sztuki teatralnej Bezruč?! (współautorstwo z Janem Balabánem, 2009), redaktor antologii ostrawskiej poezji i poezji o Ostrawie 1894–2013 Briketa (Brykiet, 2013). Absolwent historii na Uniwersytecie Ostrawskim. Współpracuje z czasopismami literackimi takimi jak: „Weles”, „Obrácená strana měsíce”, „Protimluv” i „Rozrazil”. Od połowy lat dziewięćdziesiątych pracował jako dziennikarz gazet „MF Dnes”, „Lidové noviny” oraz Radia Czeskiego, pisał także dla gazet regionalnych północnowschodniej Morawy i Śląska, w chwili obecnej jest redaktorem czasopisma społecznego „Týden”.

irena stastna_small  Irena Šťastná (ur. 1978, panieńskie nazwisko: Václavíková) – poetka i prozaiczka. Autorka tomów poetyckich: Zámlky (Umilknięcia, 2006), Všechny tvoje smrti (Wszystkie twoje śmierci, 2010) a Živorodky (Gupiki, 2013), czwarta książka Žvýkání jader (Żucie jąderek) w przygotowaniu do wydania w 2015 r. Poezję i opowiadania publikowała w czasopismach „Host”, „Protimluv”, „Psí víno”, „Tvar”, „UNI”, „Literární fórum”, „Pandora”, „Viselec”, „Veles”, „Zvuk”, „Poetry Cornwall”, „iLeGaLiT”, „Literární noviny” itd., w antologiach i almanachach, np. V srdci černého pavouka (W sercu czarnego pająka, 2000), Cestou (Po drodze, 2004), Antologie české poezie 1986–2006 (Antologia czeskiej poezji, 2007), Ty, která píšeš (Ty, która piszesz – antologia opowiadań współczesnych czeskich prozaiczek; w języku czeskim 2008, w języku portugalskim 2011), Sto nejlepších českých básní (Sto najlepszych czeskich wierszy, 2012), Nad střechami světlo − Über den Dächern das Licht (Nad dachami światło, 2014), oraz Briketa (Brykiet, 2014).

© Wszelkie prawa zastrzeżone.
Wszystkie teksty umieszczone na tej stronie internetowej zostały opublikowane za zgodą autorów i tłumaczy i są objęte ochroną zgodnie z ustawą o prawach autorskich.

http://issuu.com/kudpolicedubove/docs/pl_bernarda_jelen_wiersze